سراج

دلم در جبهه ي سردشت گم شد ...

سراج — Sun, 17 Aug 2008 09:00:00 GMT

سال گذشته همين روزها بود كه با كاروان شهيد محمود كاوه راهي جبهه هاي غرب شديم به پيوست 4 دستگاه اتوبوس تحت عناوين كاوه يك / دو / سه / چهار كه هر كدام خود حكايتي جدا دارد .

گفتم كاوه ياد خاطره اي افتادم كه بارها در ذهنم مرور كردم و خواندم و شنيدم كه حاج محمود روزي در جمع دوستان و همرزمانش هنگامي كه نوبت به معرفي اش رسيد با اينكه بچه ي مشهد بود با غرور و صلابت گفت : من محمود كاوه فرزند كردستان هستم . و دوستان مشهدي اش كه خود را آماده كرده بودند به خاطر همشهري بودنشان با محمود قيافه بگيرند و به خود ببالند و افتخار كنند ، حسابي تو ذوقشان خورده بود و متعجب مانده بودند كه چه شد !!!!!

اما باز هم نفهميدم چرا كاوه اينچينين گفت ...!

و اين شد كه كاروان ما هم به نام خودش شد :: كاروان محمود كاوه :: بماند كه كارها چگونه رديف شد و 2 روز مانده به حركت ، دو تا اتوبوس به 4 اتوبوس ارتقا ء پيدا كرد و چه گذشت و چه كرديم و چه شد و چه كردند ....

الان داشتم چند شماره ي نشريه ي دست نويس محصول اين اردوي چند روزه را مرور مي كردم و اينكه وقتي امكانات براي توليد ، براي چاپ و تكثير نشريه به چه كارها كه متوسل نشديم !!!! (توليد مطلب در حين خوردن غذا و برگه هاي چرب ، پانويس مطلب در حين راه رفتن ، طراحي لوگو در چه وضعيت اعجاب انگيز ، و .....)

يادش به خير ‍؛ زيارت 8 شهيد گمنام درحاج عمران محل شهادت شهيد كاوه و اون سينه زني و دلداگي و دلتنگي به ياد كربلاي حسين ع . آخرش مياد يه روزي كه رو چشمام پا ميزاري ميبريم تا كربـــــــــــلا و نميزاريم تو خماري

يادش به خير ؛ گريه هاي بي رياي بچه ها در جبهه سردشت و آه و فغاني كه حتي با در آغوش گرفتنشان تمامي نداشت ...

يادش به خير ؛ نون و ماست و خيار به عنوان شام شب اول و نون پنير و هندونه و خربزه به عنوان شام هاي بعدي اردو !!

يادش به خير ؛ سرگرداني اتوبوس ها در جاده ي مهاباد .

يادش به خير ؛ ختم قرآن آخر شب با نور چراغ موبايل در اوتوبوس ...

يادش به خير ؛ مناجات حضرت امير ع غروب جمعه در اتوبوس آن هم در ترافيك عوارضي نمي دانم كدام شهر ...

يادش به خير ؛ شيطنت هاي با مزه و لج درآر بعضي بچه ها ..

يادش به خير ؛ مسابقه ي پيامكي كه هيچ وقت برنده نداشت !!!

يادش به خير ؛ گريه هاي بي حد حاجي چميگو كه از ابتدا موسيقي متن اردو بود ....

يادش به خير ؛ بد خلقي هاي مسئول كاروان و جر و بحث هايي كه بر اثر بي هماهنگي ها پيش مي آمد .

يادش به خير .......

فقط مي توانم بگويم خدا شـــــكـــــــــــــــــــــــــرت ...

آن زمان كه تو خواستي مرا بردي تا غربت جبهه هاي آن جا را درك كنم و اكنون نيز تو خواستي و من در مشهدم و كنار خانواده ..

خدايا شكر ...

شاكرم حضرت دلدار صدا كرده مرا

شاكرم بهر خودش يار جدا كرده مرا ‏‏‏

از كجا لطف خدا شامل حالم شده است

گوئيا يار سفــــــــــر كرده دعا كرده مرا

من كجا محفل ذكر سحر دلشدگان !

آشناي حرم عشق خدا كرده مرا ....

چه كردم كه پارسال رفتم ...؟

چه كردم كه امسال نرفتم ...؟

نگين زمان (1) وبلاگ نويس مهدوي آيا ؟!!

سراج — Sat, 16 Aug 2008 11:00:00 GMT

خبر آمد سفري در راه است ! يا بهتر بگم اردوي تخصصي وبلاگ نويسان مهدوي در راه است !!
وقتي خبرش را شنيدم و بنر تبليغاتي اش را در كنج وبلاگ خاك گرفته ام ديدم ، كمي غصه ام شد و چه بسا حتي بيشتر !!

شرايطي كه ذكر شده بود ، جدي تر از آن بود كه بخواهم فكر كنم من هم در اين جمع جاي خواهم گرفت.

يك روز مانده به پايان مهلت ثبت نام ، گفتم تير توي تاريكي ، خدا را چه ديدي شايد من هم ...، درست است كه وبلاگ من خاك خورده است و بوي مهدي ازش به مشام نميرسه اما ، شايد سهل انگاري و گيج گشتگي دوستان دفتر توسعه اين توفيق را رفيق راهم كند.

ناگفته نماند يك شريك جرم هم يافتم و با هم فرم ثبت نام پر كريدم . درست حدس زدم گاهي جدي نگرفتن اعلاميه ها و بيانيه ها از سوي صاحبانش ( دفتر توسعه اي ها !! چه بسا !! ) كه بيشتر جنبه ي تشريفاتي دارد موجبات توفيق برخي ديگر را فراهم مي كند كه حداقل براي ما دو تا بد نبود و نشد .

مخلص قصه اينكه طبق شرايط اعلام شده به ما هم زنگيده شد ، آن هم توسط سر كرده ي فرقه ي احسانيه !! ( دستاوردهاي اخلاقي پس از اردو !!)

با كلي فيلم و سريال حدودا با 22 ساعت تاخير به بنياد فرهنگي ياوران حضرت مهدي عج در فاصله ي 10 دقيقه اي مسجد مقدس جمكران رسيديم كه به اقرار مسئولين امر الحق و الانصاف مكان شيك و با كلاسي بود .

همان ابتداي امر با خوش آمد گويي يكي از بي سيم به دستان كت و شلوار پوش به سالن اجتماعات رهنمون گشتيم . طوري كه اگر تا آخر اردو همين بي سيم به دستان با چراغ هاي گردون و آژير نبودند ديگر حتي يكبارهم به سالن اجتماعات نمي رسيديم و چه حتي به نماز خانه ، سالن غذا خوري و حتي محل استراحت آن هم به دليل دالان هاي بي سر و ته اردوگاه يا همان بنياد كه معلوم نشد بالاخره گرد بود يا چهار گوش !!

وارد سالن اجتماعات كه شديم هواي خنك و مطبوعش تشويقت مي كرد كه هرچه سريعتر روي يكي از صندلي ها بنشيني به ويژه اينكه چندين ساعت در قطار باشي و بعد هم تو ظل آفتاب خودت رو برسوني اردوگاه !

كه خب هنوز ننشسته بوديم كه خواهري بي سيم به دست با مقنعه اي خال خالي سفيد با زمينه ي مشكي با فرم تعهد( قول بديم شيطوني نكنيم و اردوگاه رو آتيش نديم!!) به استقبالمان آمد و از اين حرفا و پس از آن هم با زبان خوش مبلغ ناچيز ( 10 هزار تومن !!) را تقديم كرديم .

بعد از اين ضربه ي اقتصادي ترجيح داديم چند دقيقه باقي مانده از كلاس هاي صبح را نديده و نشنيده بگيريم و به محل استراحت برويم شايد كه جراحت وارده كمي التيام يابد .

من كه مثل گربه هاي گيج گول خودم را پرت كردم روي تخت ، ولي با كمي هوشياري دريافتم كه يك وبلاگ نويس با شخصيت هيچ وقت اينجوري خودش را روي تخت ولو نمي كند و خيلي سريع خودم را جمع و جور كردم و رفتم براي نماز ظهر و عصر وضو بگيرم .

عرض كرده بودم گاهي غفلت برخي موجبات توفيق برخي ديگر را فراهم مي كند و من و رفيقم به ذهنمان هم خطور نميكرد كه نماز ظهر و عصر را در جوار مسجد مقدس جمكران باشيم .

الان ما دو تا وبلاگ نويساني بوديم كه در جمع حاضرين در اردوي تخصصي وبلاگ نويسان مهدوي عج با عنوان (( نگين زمان )) بوديم.

و مي شود به عهدي كه روز آخر با خود ، خدا و آقا امام زمان عج بستم ، من هم وبلاگ نويس مهدوي باشم ، آيا ؟؟؟!!!

پي نوشت :

1. غفلت و سهل انگاري برخي : دعوت از وبلاگ نويسان آن هم به صورت درهم و از يك كنار فقط به شرط حضور ! يعني هركس كه خودش را رسانده بود مي توانست مخاطب اين اردو باشد.

2. فرقه ي احسانيه : فرقه اي كه يك شبه شكل گرفت توسط عناصر ...

زين پس اين فرقه را به سركردگي جناب احسان بخش بشناسيد!

3. 10 هزار تومن ناچيز هم همان عرض ارادت به مسئولين و جدي گرفتن اردو بود به تعبيري !! كه وقتي يكي از بلاگرهاي شهرستاني به اين مبلغ ان قلت وارد كرد با موضع گيري دفتر توسعه اي هاي گران سنگ مواجه گشتيد .

كه اگر كمي منصفانه بنگريم اين اردوها كه اغلب در قم و تهران برگزار مي شود شايد براي پايتخت نشينان و قمي ها هزينه ي چنداني نداشته باشد اما براي شهرستاني ها ...

در هر حال مي ارزيد كه 100 هزار تومن از جيب مبارك هزينه كنم براي حضور در اين اردو !!!

4. و اين قصه سر دراز دارد ...

اينترنت از ديدگاه مقام معظم رهبري

سراج — Wed, 13 Aug 2008 12:21:00 GMT

اينترنت از ديدگاه مقام معظم رهبري:

آنها (دشمنان) غافلند از اينکه اين ابزارها مي توانند مورد استفاده ما هم قرار بگيرد. يعني وقتي اينترنت بوجود آمد، يک ابزار اختصاصي نبود، ما هم مي توانيم از آن استفاده بکنيم، يعني يک راه دو طرفه است. اگر دشمن مي تواند از علوم ارتباطات و از پيشرفتها و تازه هاي علمي اين رشته استفاده کند، ما هم مي توانيم استفاده کنيم. ماهم بايد دنبالش برويم تا استفاده کنيم. چه مانعي دارد؟ از همان شيوه هايي که ضلالت منتشر مي کنند، مي شود ما استفاده کنيم و هدايت را منتشر کنيم. استعداد ما در استفاده از ابزار ها، استعداد بالايي است ... بايد از اين گونه ابزار ها استفاده کرد تا هر چه ممکن است دايره اثر گذاري خود را وسيعتر کنيم.

مجله فکه - شماره 29 - خرداد 1381

وظايف حوزه هاي علميه

«امروز وظايف حوزه هاى علميه با گذشته تفاوت‏هاى زيادى کرده است. حوزه‏هاى علميه فقط براى اقامه جماعت نيست. منبر رفتن به صورت سنّتى هم اگر محتواى عالى و پر مغزى داشته باشد، کافى نيست. امروز ببينيد وسايل تبليغ در دنيا چقدر متنوع شده؛ اين طرف دنيا يک نفر جوان پاى يک دستگاه کوچک مى نشيند و افکار، تصورات، تخيلات، پيشنهادهاى فکرى و پيشنهادهاى عملى را از سوى هر کسى - بلکه هر نا کسى - از آن طرف دنيا دريافت مى‏کند . امروز اينترنت و ماهواره و وسايل ارتباطى بسيار متنوع وجود دارد و حرف، آسان به همه جاى دنيا مى رسد. ميدان افکار مردم و مؤمنين، عرصه کارزار تفکرات گوناگون است . امروز ما در يک ميدان جنگ و کارزار حقيقى فکرى قرار داريم . اين کارزار فکرى به هيچ وجه به زيان ما نيست؛ به سود ماست. اگر وارد اين ميدان بشويم و آنچه را که نياز ماست - از مهمات تفکر اسلامى و انبارهاى معارف الهى و اسلامى - بيرون بکشيم و صرف کنيم، قطعاً بُرد با ماست؛ ليکن مسأله اين است که ما بايد اين کار را بکنيم».

سخنان مقام معظّم رهبرى - مدّ ظلّه العالى - در جمع طلاّب کرمان (11 / 2 / 1384)

هر وبلاگ يه پايگاهه ، يه مرگ بر اسرائيله....

سراج — Mon, 26 Mar 2007 19:40:00 GMT

تعجبي نداره اگر يک روزي يک خبرنگار به وبلاگ نويسي هم رو بياره !

به نظر شما جاي تعجب داره ؟ شايدم داشته باشه در هر صورت فرقي نمي کنه که داشته باشه يا نداشته باشه البته منظورم تعجبه !چون بنده اين کار رو کردم مثل خيلي هاي ديگه .

خب منم دلايل خاص خودم رو دارم که بعدا براتون عرض مي کنم .

يه بزرگي هميشه اين جمله رو بيخ گوشم مي خوند که " هر وبلاگ يه پايگاهه ، يه مرگ بر اسرائيله " و صد البته که درست مي فرمودند ( خدايشان حفظ کناد) .

شايد هم به تعبيري هر وبلاگ يه مشت محکم باشه بر دهان آمريکا و اسرائيل و به ويژه دوشيزه رايس !!!!!!!! اگر ما ( ببخشيد چاي نخورده پسر خاله شدم و نيومده خودم رو جمع بستم و تعبير وبلاگ نويس رو به کار مي برم ، کلمه اش لازمه !!!!!!!!) وبلاگ نويس ها بخواهيم .

يعني اگر نيتمون اين باشه که براي اعتلاي اسلام گام برداريم هر وبلاگ واقعا يه پايگاهه و قطعا از يه پايگاه بسيج کمتر که نيست هيچ چه بسا پوياتر و قوي تر باشه ولي دوباره تاکيد مي کنم ( اين قسمت فسفري ) اگر بخواهيم . امام خميني ره يه جا خيلي واضح اين رو بيان کردند براي کسايي که قلم به دست گرفتند ، براي کسايي که مي نويسند ، ايشون مي فرمايند " اين قلم ها که در دست شماست در محضر خداست ف همت بگماريد که قلم و بيان خويش را براي تعالي اسلام و کشور و ملت خود به کار گيريد . يه کلام ختم کلام ، اگر همينو بگيريم و بکنيمش نصب العين خودمون هيچ گاه بي هدف نمي نويسيم و هيچ گاه راه رو گم نمي کنيم نيازي هم نيست يه آسمون جولي مثل من روضه بخونه .

شرمندم اومدم حرف اول وبلاگم رو الان بنويسم نمي دونم چي شد رفتم اين سمت و سو !

بازم شرمندم که يه هو جوگير شدم آخه فکر کردم مصاحبه است که معمولا برا ي اينکه بله از زير زبون مسئولين بکشيم بايد به هزار آيه و حديث متوسل شيم . البته يه فکر ديگه هم کردم ، فکر کردم تريبون آزاده !

ايشاالله اگر زنده باشم نيت کردم پست بعدي رو نذر شهدا کنم و از سفر معنوي بلاگ تا بلاگ بنويسم تا چه مطلوب نظر حق افتد ..........

يا علي !