سراج

گفتم کاوه ياد خاطره اي افتادم که بارها در ذهنم مرور کردم و خواندم و شنيدم که حاج محمود روزي در جمع دوستان و همرزمانش هنگامي که نوبت به معرفي اش رسيد با اينکه بچه ي مشهد بود با غرور و صلابت گفت : من محمود کاوه فرزند کردستان هستم . و دوستان مشهدي اش که خود را آماده کرده بودند به خاطر همشهري بودنشان با محمود قيافه بگيرند و به خود ببالند و افتخار کنند ، حسابي تو ذوقشان خورده بود و متعجب مانده بودند که چه شد !!!!!

اما باز هم نفهميدم چرا کاوه اينچينين گفت ...!

و اين شد که کاروان ما هم به نام خودش شد :: کاروان محمود کاوه :: بماند که کارها چگونه رديف شد و 2 روز مانده به حرکت ، دو تا اتوبوس به 4 اتوبوس ارتقا ء پيدا کرد و چه گذشت و چه کرديم و چه شد و چه کردند ....

الان داشتم چند شماره ي نشريه ي دست نويس محصول اين اردوي چند روزه را مرور مي کردم و اينکه وقتي امکانات براي توليد ، براي چاپ و تکثير نشريه به چه کارها که متوسل نشديم !!!! (توليد مطلب در حين خوردن غذا و برگه هاي چرب ، پانويس مطلب در حين راه رفتن ، طراحي لوگو در چه وضعيت اعجاب انگيز ، و .....)

يادش به خير ‍؛ زيارت 8 شهيد گمنام درحاج عمران محل شهادت شهيد کاوه و اون سينه زني و دلداگي و دلتنگي به ياد کربلاي حسين ع  . آخرش مياد يه روزي که رو چشمام پا ميزاري              ميبريم تا کربـــــــــــلا و نميزاريم تو خماري

يادش به خير ؛ گريه هاي بي رياي بچه ها در جبهه سردشت و آه و فغاني که حتي با در آغوش گرفتنشان تمامي نداشت ...

يادش به خير ؛ نون و ماست و خيار به عنوان شام شب اول و نون پنير و هندونه و خربزه به عنوان شام هاي بعدي اردو !!

يادش به خير ؛ سرگرداني اتوبوس ها در جاده ي مهاباد .

يادش به خير ؛ ختم قرآن آخر شب با نور چراغ موبايل در اوتوبوس ...

يادش به خير ؛ مناجات حضرت امير ع غروب جمعه در اتوبوس آن هم در ترافيک عوارضي نمي دانم کدام شهر ...

يادش به خير ؛ شيطنت هاي با مزه  و لج درآر بعضي بچه ها ..

يادش به خير ؛ مسابقه ي پيامکي که هيچ وقت برنده نداشت !!!

يادش به خير ؛ گريه هاي بي حد حاجي چميگو که از ابتدا موسيقي متن اردو بود ....

يادش به خير ؛ بد خلقي هاي مسئول کاروان و جر و بحث هايي که بر اثر بي هماهنگي ها پيش مي آمد .

يادش به خير .......

فقط مي توانم بگويم خدا شـــــکـــــــــــــــــــــــــرت ...

آن زمان که تو خواستي مرا بردي تا غربت جبهه هاي آن جا را درک کنم و اکنون نيز تو خواستي و من در مشهدم و کنار خانواده ..

خدايا شکر ...

شاکرم حضرت دلدار صدا کرده مرا

  شاکرم بهر خودش يار جدا کرده مرا ‏‏‏

از کجا لطف خدا شامل حالم شده است

گوئيا يار سفــــــــــر کرده دعا کرده مرا

من کجا محفل ذکر سحر دلشدگان !

آشناي حرم عشق خدا کرده مرا .... 

چه کردم که پارسال رفتم ...؟

چه کردم که امسال نرفتم ...؟

خبر آمد سفري در راه است ! يا بهتر بگم اردوي تخصصي وبلاگ نويسان مهدوي در راه است !!
وقتي خبرش را شنيدم و بنر تبليغاتي اش را در کنج وبلاگ خاک گرفته ام ديدم ، کمي غصه ام شد و چه بسا حتي بيشتر !!

شرايطي که ذکر شده بود ، جدي تر از آن بود که بخواهم فکر کنم من هم در اين جمع جاي خواهم گرفت.

يک روز مانده به پايان مهلت ثبت نام ، گفتم تير توي تاريکي ، خدا را چه ديدي شايد من هم ...، درست است که وبلاگ من خاک خورده است و بوي مهدي ازش به مشام نميرسه اما ، شايد سهل انگاري و گيج گشتگي دوستان دفتر توسعه اين توفيق را رفيق راهم کند.

ناگفته نماند يک شريک جرم هم يافتم و با هم فرم ثبت نام پر کريدم . درست حدس زدم گاهي  جدي نگرفتن اعلاميه ها و بيانيه ها از سوي صاحبانش ( دفتر توسعه اي ها !! چه بسا !! ) که بيشتر جنبه ي تشريفاتي دارد موجبات توفيق برخي ديگر را فراهم مي کند که حداقل براي ما دو تا بد نبود و نشد .

مخلص قصه اينکه طبق شرايط اعلام شده به ما هم زنگيده شد ، آن هم توسط سر کرده ي فرقه ي احسانيه !! ( دستاوردهاي اخلاقي پس از اردو !!)

با کلي فيلم و سريال حدودا با 22 ساعت تاخير به بنياد فرهنگي ياوران حضرت مهدي عج در فاصله ي 10 دقيقه اي مسجد مقدس جمکران رسيديم که به اقرار مسئولين امر الحق و الانصاف مکان شيک و با کلاسي بود .

همان ابتداي امر با خوش آمد گويي يکي از بي سيم به دستان کت و شلوار پوش به سالن اجتماعات رهنمون گشتيم . طوري که اگر تا آخر اردو همين بي سيم به دستان با چراغ هاي گردون و آژير نبودند ديگر حتي يکبارهم به سالن اجتماعات نمي رسيديم و چه حتي به نماز خانه ، سالن غذا خوري و حتي محل استراحت آن هم به دليل دالان هاي بي  سر و ته اردوگاه يا همان بنياد که معلوم نشد بالاخره گرد بود يا چهار گوش !!

وارد سالن اجتماعات که شديم  هواي خنک و مطبوعش تشويقت مي کرد که هرچه سريعتر روي يکي از صندلي ها بنشيني به ويژه اينکه چندين ساعت در قطار باشي و بعد هم تو ظل آفتاب خودت رو برسوني اردوگاه !

که خب هنوز ننشسته بوديم که خواهري بي سيم به دست با مقنعه اي خال خالي سفيد با زمينه ي مشکي با فرم تعهد( قول بديم شيطوني نکنيم و اردوگاه رو آتيش نديم!!) به استقبالمان آمد و از اين حرفا و پس از آن هم با زبان خوش مبلغ ناچيز ( 10 هزار تومن !!) را تقديم کرديم .

بعد از اين ضربه ي اقتصادي ترجيح داديم چند دقيقه باقي مانده از کلاس هاي صبح را نديده و نشنيده بگيريم و به محل استراحت برويم شايد که جراحت وارده کمي التيام يابد .

من که مثل گربه هاي گيج گول خودم را پرت کردم روي تخت ، ولي با کمي هوشياري دريافتم که يک وبلاگ نويس با شخصيت هيچ وقت اينجوري خودش را روي تخت ولو نمي کند و خيلي سريع خودم را جمع و جور کردم و رفتم براي نماز ظهر و عصر وضو بگيرم .

عرض کرده بودم گاهي غفلت برخي موجبات توفيق برخي ديگر را فراهم مي کند و من و رفيقم به ذهنمان هم خطور نميکرد که نماز ظهر و عصر را در جوار مسجد مقدس جمکران باشيم .

الان ما دو تا وبلاگ نويساني بوديم که در جمع حاضرين در اردوي تخصصي وبلاگ نويسان مهدوي عج با عنوان (( نگين زمان )) بوديم.

و مي شود به عهدي که روز آخر با خود ، خدا و آقا امام زمان عج بستم ، من هم وبلاگ نويس مهدوي باشم ، آيا ؟؟؟!!!

پي نوشت :

1. غفلت و سهل انگاري برخي : دعوت از وبلاگ نويسان آن هم به صورت درهم و از يک کنار فقط به شرط حضور ! يعني هرکس که خودش را رسانده بود مي توانست مخاطب اين اردو باشد.

2. فرقه ي احسانيه : فرقه اي که يک شبه شکل گرفت توسط عناصر ...

زين پس اين فرقه را به سرکردگي جناب احسان بخش بشناسيد!

3. 10 هزار تومن ناچيز هم همان عرض ارادت به مسئولين و جدي گرفتن اردو بود به تعبيري !! که وقتي يکي از بلاگرهاي شهرستاني به اين مبلغ ان قلت وارد کرد با موضع گيري دفتر توسعه اي هاي گران سنگ مواجه گشتيد .

که اگر کمي منصفانه بنگريم اين اردوها که اغلب در قم و تهران برگزار مي شود شايد براي پايتخت نشينان و قمي ها هزينه ي چنداني نداشته باشد اما براي شهرستاني ها ...

در هر حال مي ارزيد که 100 هزار تومن از جيب مبارک هزينه کنم براي حضور در اين اردو !!!

4. و اين قصه سر دراز دارد ...

اينترنت از ديدگاه مقام معظم رهبري:

آنها (دشمنان) غافلند از اينکه اين ابزارها مي توانند مورد استفاده ما هم قرار بگيرد. يعني وقتي اينترنت بوجود آمد، يک ابزار اختصاصي نبود، ما هم مي توانيم از آن استفاده بکنيم، يعني يک راه دو طرفه است. اگر دشمن مي تواند از علوم ارتباطات و از پيشرفتها و تازه هاي علمي اين رشته استفاده کند، ما هم مي توانيم استفاده کنيم. ماهم بايد دنبالش برويم تا استفاده کنيم. چه مانعي دارد؟ از همان شيوه هايي که ضلالت منتشر مي کنند، مي شود ما استفاده کنيم و هدايت را منتشر کنيم. استعداد ما در استفاده از ابزار ها، استعداد بالايي است ... بايد از اين گونه ابزار ها استفاده کرد تا هر چه ممکن است دايره اثر گذاري خود را وسيعتر کنيم.

مجله فکه - شماره 29 - خرداد 1381

                                                            وظايف حوزه هاي علميه  

«امروز وظايف حوزه هاى علميه با گذشته تفاوت‏هاى زيادى کرده است. حوزه‏هاى علميه فقط براى اقامه جماعت نيست. منبر رفتن به صورت سنّتى هم اگر محتواى عالى و پر مغزى داشته باشد، کافى نيست. امروز ببينيد وسايل تبليغ در دنيا چقدر متنوع شده؛ اين طرف دنيا يک نفر جوان پاى يک دستگاه کوچک مى نشيند و افکار، تصورات، تخيلات، پيشنهادهاى فکرى و پيشنهادهاى عملى را از سوى هر کسى - بلکه هر نا کسى - از آن طرف دنيا دريافت مى‏کند . امروز اينترنت و ماهواره و وسايل ارتباطى بسيار متنوع وجود دارد و حرف، آسان به همه جاى دنيا مى رسد. ميدان افکار مردم و مؤمنين، عرصه کارزار تفکرات گوناگون است . امروز ما در يک ميدان جنگ و کارزار حقيقى فکرى قرار داريم . اين کارزار فکرى به هيچ وجه به زيان ما نيست؛ به سود ماست. اگر وارد اين ميدان بشويم و آنچه را که نياز ماست - از مهمات تفکر اسلامى و انبارهاى معارف الهى و اسلامى - بيرون بکشيم و صرف کنيم، قطعاً بُرد با ماست؛ ليکن مسأله اين است که ما بايد اين کار را بکنيم».

 سخنان مقام معظّم رهبرى - مدّ ظلّه العالى - در جمع طلاّب کرمان (11 / 2 / 1384)

تعجبي نداره اگر يک روزي يک خبرنگار به وبلاگ نويسي هم رو بياره !

به نظر شما جاي تعجب داره ؟ شايدم داشته باشه در هر صورت فرقي نمي کنه که داشته باشه يا نداشته باشه البته منظورم تعجبه !چون بنده اين کار رو کردم مثل خيلي هاي ديگه . 

خب منم دلايل خاص خودم رو دارم که بعدا براتون عرض مي کنم . 

يه بزرگي هميشه اين جمله رو بيخ گوشم مي خوند که " هر وبلاگ يه پايگاهه ، يه مرگ بر اسرائيله " و صد البته که درست مي فرمودند ( خدايشان حفظ کناد) . 

شايد هم به تعبيري هر وبلاگ يه مشت محکم باشه بر دهان آمريکا و اسرائيل و به ويژه دوشيزه رايس !!!!!!!! اگر ما ( ببخشيد چاي نخورده پسر خاله شدم و نيومده خودم رو جمع بستم و تعبير وبلاگ نويس رو به کار مي برم ، کلمه اش لازمه !!!!!!!!) وبلاگ نويس ها بخواهيم .

يعني اگر نيتمون اين باشه که براي اعتلاي اسلام گام برداريم هر وبلاگ واقعا يه پايگاهه و قطعا از يه پايگاه بسيج کمتر که نيست هيچ چه بسا پوياتر و قوي تر باشه ولي دوباره تاکيد مي کنم ( اين قسمت فسفري ) اگر بخواهيم . امام خميني ره يه جا خيلي واضح اين رو بيان کردند براي کسايي که قلم به دست گرفتند ، براي کسايي که مي نويسند ، ايشون مي فرمايند " اين قلم ها که در دست شماست در محضر خداست ف همت بگماريد که قلم و بيان خويش را براي تعالي اسلام و کشور و ملت خود به کار گيريد . يه کلام ختم کلام ، اگر همينو بگيريم و بکنيمش نصب العين خودمون هيچ گاه بي هدف نمي نويسيم و هيچ گاه راه رو گم نمي کنيم نيازي هم نيست يه آسمون جولي مثل من روضه بخونه . 

شرمندم اومدم حرف اول وبلاگم رو الان بنويسم نمي دونم چي شد رفتم اين سمت و سو ! 

بازم شرمندم که يه هو جوگير شدم آخه فکر کردم مصاحبه است که معمولا برا ي اينکه بله از زير زبون مسئولين بکشيم بايد به هزار آيه و حديث متوسل شيم . البته يه فکر ديگه هم کردم ، فکر کردم تريبون آزاده !

ايشاالله اگر زنده باشم نيت کردم پست بعدي رو نذر شهدا کنم و از سفر معنوي بلاگ تا بلاگ بنويسم تا چه مطلوب نظر حق افتد .......... 

يا علي !