سراج

وقتي به خودت مي آيي که مي فهمي سبک شدي و به پهناي صورت اشک ريختي ....
آن موقع است که مي فهمي وجودت را گرمايي احاطه کرده انگار کسي در آغوشت گرفته ...

آن موقع است که مي فهمي در اوج اينکه شکسته شده اي و رمقي براي حرف زدن هم نداري ، کسي هست که به قلبت و درد دلت آگاه است و چشم راز دار خوبي براي دلت نيست .....

در من رمق دم زدن از عشــــــــــــق نمانده

بگذار که چون لاله همين لال بمانم ( بميرم ) ...